Operacja przepukliny

Operacja przepukliny w przypadku dorosłych pacjentów jest konieczna, gdyż nie znika ona samoistnie. Jeśli powoduje ona uporczywy ból, dyskomfort ograniczający aktywność lub powiększa się, co zwiększa ryzyko uwięźnięcia. Stan ten to nagły, silny ból połączony z nudnościami, wymiotami i zatrzymaniem gazu będący zagrożeniem życia i wymagającym natychmiastowej operacji.

Operacja przepukliny Poznań

W operacjach tych posługujemy się techniką Lichtensteina. Technika ta powstała w USA w 1984 roku, stopniowo udoskonalano ją do roku 1993 i od tego czasu jest wykonywana niemal w niezmienionej postaci. Odsetek nawrotów przy wykorzystaniu tej techniki wynosi zaledwie około 1% – dane te uzyskano kontrolując wyniki ponad 20 tysięcy operacji. Ze względu na doskonałe rezultaty jest to operacja zalecana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Chirurgów.

W operacji tej wykorzystuje się odpowiednio przyciętą siatkę o wymiarach 10×15 cm. Pokrywa się nią w obrębie pachwiny nie tylko miejsce, w którym pojawiła się obecnie operowana przepuklina, ale również te miejsca, w których mogłaby ona jeszcze wystąpić. Pozwala to na uzyskanie wspomnianego wcześniej bardzo niskiego odsetku nawrotów.

Leczenie przepuklin wymaga doświadczenia i stosowania sprawdzonych technik operacyjnych. W Medicus-Bonus zajmujemy się leczeniem przepuklin pachwinowych, udowych, pępkowych, kresy białej oraz brzusznych, zarówno pierwotnych, jak i nawrotowych oraz pooperacyjnych. Stosujemy metody beznapięciowe, jedynie z użyciem siatek przepuklinowych. Miesięcznie wykonujemy około 30 zabiegów leczenia przepuklin.

Metody leczenia przepukliny:

• metoda Lichtensteina,
• metoda Rutkowa,
• metoda Stoppy.

Operacja przepukliny – podstawowy zarys leczenia

Proces leczenia przepukliny zależy od wielu zmiennych, w tym rodzaju przepukliny, ogólnego stanu zdrowia pacjenta i wielu innych. W całym cyklu są jednak pewne stałe punkty, które gwarantują ograniczenie do minimum ryzyko ewentualnych powikłań.

Wizyta konsultacyjna – celem pierwszego spotkania jest przede wszystkim zbadanie pacjenta oraz przygotowanie badań laboratoryjnych potrzebnych do bezpiecznego przeprowadzenia operacji oraz podania znieczulenia.

Zabieg – jest przeprowadzany przeważnie w znieczuleniu przewodowym – podpajęczynówkowym (tzw. znieczulenie w kręgosłup – od pasa w dół). W miejscu przepukliny wykonuje się nacięcie na skórze, a następnie, po odprowadzeniu samej przepukliny do brzucha, zakłada się siatkę i zaszywa ranę. Przy przepuklinach pachwinowych nacięcie ma ok. 5 cm długości.

Rekonwalescencja – pacjent wychodzi do domu na drugi dzień po zabiegu, chyba że zabieg był rozległy lub stan pacjenta nie pozwala na opuszczenie szpitala. Wówczas pozostaje na oddziale tak długo, jak to jest potrzebne. Pełen powrót do sprawności następuje po 4-6 tygodniach, w zależności od wielkości przepukliny.

Operacja przepukliny udowej

W operacjach tych wykorzystujemy technikę Rutkowa. Używa się tutaj fragmentu siatki o kształcie, który można porównać do parasolki. Za pomocą tej siatki zamyka się miejsce, w którym występuje przepuklina udowa. Metoda ta pozwala na znaczne zmniejszenie zarówno odsetku nawrotów, jak i powikłań po operacji.

Operacja przepukliny pępkowej i w kresie białej

Rodzaj operacji zależy tutaj od rozmiaru przepukliny. W przypadku przepuklin niewielkich wystarczające jest użycie szwów. Przepukliny większe operujemy z użyciem siatek podobnie jak przepukliny pooperacyjne – odsetek nawrotów dla takich zabiegów wynosi poniżej 5%.

Operacja przepukliny pooperacyjnej, nawracającej

W operacjach tych wykorzystujemy technikę, którą stworzył francuski chirurg, profesor Rene Stoppa. Jest to metoda dobrze sprawdzona, pozwala ona uzyskać niski, wynoszący poniżej 5%, odsetek nawrotów. Stosunkowo rzadkie są również powikłania. Za pomocą siatki zabezpiecza się tutaj pękniecie w obrębie mięśni i powięzi w miejscu wcześniej wykonanej operacji. Siatkę umieszcza się głęboko pod skórą, pod mięśniami brzucha, co chroni ją przed zakażeniem.

Jeżeli pęknięcie dotyczy tylko części wcześniej szytej rany należy założyć, że może dojść do pęknięcia w innym jej miejscu. Dlatego też siatką należy zabezpieczyć nie tylko istniejącą przepuklinę, ale całą wcześniej szytą ranę. Operacja jest zatem czasami bardziej rozległa niż wynikałoby to z rozmiaru przepukliny, pozwala jednak skutecznie zabezpieczyć chorego przed nawrotem.

Warto wspomnieć, że w przypadku operacji przepukliny bez użycia siatki odsetek nawrotów dla przepuklin pooperacyjnych wynosi 30-40%.

Operacja przepukliny – znieczulenie

W leczeniu przepuklin wykorzystuje się trzy rodzaje znieczuleń: miejscowe, przewodowe i ogólne. Wybór znieczulenia zależy od rodzaju przepukliny i stanu zdrowia chorego. Wybór ten konsultujemy z naszymi pacjentami i, o ile nie stoją temu na przeszkodzie względy medyczne, staramy się dostosować do ich sugestii.

Znieczulenie miejscowe

Za pomocą strzykawki z igłą chirurg podaje w miejsce operacji środek znieczulający. Równocześnie chory otrzymuje dożylnie leki o działaniu uspokajającym i nasennym. W ten sposób uwalnia się chorego zarówno od bólu, jak i niepokoju, który mógłby towarzyszyć toczącej się operacji. Jest to znieczulenie bardzo bezpieczne, oddziałuje praktycznie tylko w miejscu operacji minimalnie wpływając na cały organizm. Jest to preferowany przez nas rodzaj znieczulenia przy operacjach większości przepuklin pachwinowych czy udowych.

Znieczulenie przewodowe

Tzw. „znieczulenie w kręgosłup”. Najczęściej wykonujemy znieczulenie podpajęczynówkowe. U większości chorych można w ten sposób stosunkowo bezpiecznie znieczulić dolną część ciała, od stóp aż do górnej części brzucha.

Znieczulenie ogólne

Znieczulenie to opiera się na wykorzystaniu trzech grup leków – przeciwbólowych, nasennych i zwiotczających mięśnie. Dzięki temu pacjent w trakcie operacji śpi i nie czuje bólu, zwiotczenie mięśni powoduje jednak, iż za pacjenta musi oddychać respirator. Jest to najbardziej złożony rodzaj znieczulenia, wykorzystywany głównie przy operacjach dużych, pooperacyjnych przepuklin brzusznych.

Po operacji przepukliny 

Kolejne dni po operacji przepukliny to czas stopniowego powrotu do wykonywanych wcześniej zajęć i pracy. Większość chorych po operacjach przepuklin pachwinowych, udowych czy pępkowych jest w stanie powrócić do zajęć dnia codziennego w ciągu 3-7 dni.

Nieco dłuższy może być okres rekonwalescencji po zabiegach wykonywanych z powodu przepuklin pooperacyjnych. Wszystkich chorych zachęcamy do możliwie szybkiego powrotu do czynności życia codziennego, których wykonywanie nie powoduje dolegliwości, z wyłączeniem oczywiście dużych wysiłków fizycznych.

Kwestię powrotu do pracy powinien rozważyć indywidualnie dla każdego pacjenta lekarz, zważywszy rodzaj wykonanej operacji i charakter pracy. Najpóźniej, dopiero po 6-8 tygodniach, mogą do niej powrócić te osoby, których praca wymaga dźwigania dużych ciężarów.

Na życzenie pacjenta wydajemy list do pracodawcy, w którym informujemy go o ograniczeniach, którym podlega osoba po przeprowadzonej operacji.

Operacja przepukliny – gojenie się rany

Po wypisaniu ze szpitala będziecie Państwo obserwowali proces gojenia się rany. Poniżej opisujemy, jak proces ten przebiegać oraz jakie objawy powinny Państwa zaniepokoić i skłonić do wizyty u chirurga.

Gojenie się rany w obrębie skóry następuje szybko: około 7 do 9 dni po zabiegu operacyjnym rana osiąga wytrzymałość pozwalającą na usunięcie szwów.

W czasie pierwszych dni po operacji w skórze w okolicy rany część z Państwa może zaobserwować zasinienie podobne do tego, które powstaje w wyniku uderzenia w skórę twardym przedmiotem. Zasinienie takie nie powinno Państwa niepokoić – ustąpi ono samoistnie w okresie około 7-14 dni.

Nie powinno również niepokoić wyczuwalne pod skórą wzdłuż rany wałowate zgrubienie. Jest ono oznaką toczącego się tam procesu gojenia oraz przebudowy rany i stopniowo ustępuje do około 4-6 tygodni po zabiegu. W skórze w sąsiedztwie rany mogą również wystąpić zaburzenia czucia, zwykle ustępujące. Są one związane z nieuniknionym w przypadku rany chirurgicznej przecięciem bardzo drobnych nerwów czuciowych.

Przedstawione powyżej objawy są elementem prawidłowego procesu gojenia się rany. Niekiedy w procesie tym mogą wystąpić powikłania.

Objawy, które wymagają kontaktu z lekarzem po operacji przepukliny:

• nasilający się w kolejnych dniach po operacji ból okolicy rany,
• gorączka,
• mocno zaczerwieniona, zasiniona, obrzęknięta okolica rany – bolesna przy dotyku,
• nudności i wymioty.

Operacja przepukliny – jak jej uniknąć

Wykonanie każdego zabiegu związane jest z ryzykiem pewnych powikłań. Nie istnieje szpital, który mógłby zagwarantować chorym wolny od nich przebieg leczenia. Pamiętając o istnieniu powikłań, należy podjąć wszelkie działania zmniejszające ryzyko ich wystąpienia. Poniżej przedstawiamy, co robimy my jako Medicus-Bonus i co Państwo jako pacjenci możecie zrobić dla prawidłowego przebiegu leczenia.

Operacja przepukliny – nawroty

Ryzyko nawrotów staramy się zmniejszyć stosując sprawdzone metody leczenia i wykonując zabiegi zgodnie z zaleceniami ich autorów dostępnymi w podręcznikach i publikacjach naukowych. Używamy siatek o odpowiednio dużych rozmiarach i właściwych nici do ich mocowania.

Operacja przepukliny – zakażenie ran

Na ryzyko zakażenia rany wpływa zarówno pacjent, jak i lekarz. Pewne zwiększenia ryzyka zakażenia dotyczy chorych otyłych, cukrzyków, osób palących papierosy czy osób z obecnymi ogniskami infekcji np. nieleczonymi zębami.

Zatem choćby częściowa redukcja masy ciała, zaprzestanie palenia tytoniu, troska o właściwe wyrównanie cukrzycy czy wizyta u stomatologa zwiększają szanse na wolny od komplikacji przebieg leczenia.

Kwestią bardzo istotną jest również golenie włosów w miejscu przyszłej operacji. Powinno być ono wykonane bezpośrednio przed zabiegiem przez personel szpitala. Prosimy zatem Państwa o niewykonywanie tej czynności w domu, gdyż zwiększa to ryzyko zakażenia rany. Zmniejszenie ryzyka zakażenia z naszej strony to nowoczesna i dobrze wyposażona sala operacyjna, właściwe przeprowadzany proces sterylizacji i dobrze wyszkolony personel przestrzegający odpowiednich procedur.

Dodatkowo, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, stosujemy profilaktykę antybiotykową. Chory przed operacją przepukliny z planowanym użyciem siatki otrzymuje dożylnie pojedynczą dawkę antybiotyku.

Oceniane ryzyko zakażenia rany w przypadku pierwszorazowych przepuklin pachwinowych i udowych to około 1%. Ryzyko to jest większe w przypadku przepuklin pępkowych – może ono przekraczać 5%. Największe ryzyko dotyczy dużych pooperacyjnych przepuklin brzusznych – może wynosić ponad 10%.

Uwaga! Wszystkie zamieszczone w artykule treści mają charakter informacyjny w żadnej mierze nie mogą być podstawą do samodzielnego stawiania diagnozy i ustalania ścieżki leczenia. Każdy etap terapii powinien być konsultowany z lekarzem specjalistą, a jego zalecenia przestrzegane.