Leczenie żylaków metodą SVS – za pomocą pary wodnej

Leczenie żylaków metodą SVS, czyli pary wodnej jest jedną z najnowszych i najchętniej obecnie stosowanych z uwagi na jej małoinwazyjność i możliwość szybkiego powrotu do zdrowia przez pacjenta.

Leczenie żylaków metodą SVS

Leczenie żylaków metodą SVS, czyli pary wodnej jest jedną z najnowszych i najchętniej obecnie stosowanych z uwagi na jej małoinwazyjność i możliwość szybkiego powrotu do zdrowia przez pacjenta. Skrót SVS (Steam Vein Sclerosis) oznacza sklerotyzację żylaków parą wodną.

W uproszczeniu, na sali operacyjnej chirurg flebolog, przy pomocy wysokiej temperatury sięgającej mniej więcej 110-120 stopni Celcjusza, zamyka do środka niewydolną żyłę.

Źródłem ciepła jest para wodna, która zostaje wprowadzona do wnętrza naczynia za pomocą cienkiego cewnika. Wysoka temperatura powoduje obkurczenie i trwałe zamknięcie ścian żyły. Krew przestaje przez nią przepływać, a organizm stopniowo wchłania zamknięte naczynie. Krążenie przejmują zdrowe żyły.

Takie wewnątrznaczyniowe leczenie żylaków z użyciem pary wodnej jest nowoczesną, skuteczną i bezpieczną metodą walki z chorobami żył. Dzięki swojej małej inwazyjności sprzyja szybkiemu powrotowi do sprawności stanowi atrakcyjną alternatywę dla klasycznych zabiegów chirurgicznych.

Leczenie żylaków metodą SVS – przebieg zabiegu

Leczenie żylaków metodą SVS, czyli pary wodnej jest jedną z najnowszych i najchętniej obecnie stosowanych z uwagi na jej małoinwazyjność i możliwość szybkiego powrotu do zdrowia przez pacjenta. Skrót SVS (Steam Vein Sclerosis) oznacza sklerotyzację żylaków parą wodną.

W uproszczeniu, na sali operacyjnej chirurg flebolog, przy pomocy wysokiej temperatury sięgającej mniej więcej 110-120 stopni Celcjusza, zamyka do środka niewydolną żyłę.

Źródłem ciepła jest para wodna, która zostaje wprowadzona do wnętrza naczynia za pomocą cienkiego cewnika. Wysoka temperatura powoduje obkurczenie i trwałe zamknięcie ścian żyły. Krew przestaje przez nią przepływać, a organizm stopniowo wchłania zamknięte naczynie. Krążenie przejmują zdrowe żyły.

Sam zabieg trwa od około 30 minut do godziny, co oznacza, że organizm pacjenta nie zostaje poddany zbyt dużym przeciążeniom. Anestezjolog aplikuje zazwyczaj (chyba, że są inne wskazania) znieczulenie miejscowe. Sporadycznie i mając ważne przesłanki stosuje się  narkozę lub znieczulenie zewnątrzoponowe. Kluczowym elementem procedury jest tzw. tumescencja, czyli ostrzyknięcie żyły. Wraz z wprowadzonym do jej wnętrza cewnikiem ze specjalnym roztworem zawierającym sól fizjologiczną i środek znieczulający. Takie postępowanie ma kilka bardzo ważnych zalet.

Dzięki ostrzyknięciu zabieg jest praktycznie bezbolesny. Lidokaina działa miejscowo znieczulająco, dzięki czemu pacjent nie odczuwa dyskomfortu podczas podawania pary wodnej. Podany roztwór oddziela żyłę od otaczających ją tkanek, co zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność zabiegu. Sam płyn pochłania nadmiar ciepła, chroniąc jednocześnie sąsiednie struktury przed przegrzaniem.

Cała procedura ostrzykiwania żył jest mało obciążająca dla organizmu. Pacjent przez cały czas pozostaje przytomny, a po zakończeniu zabiegu może samodzielnie wstać i chodzić. Potrzebuje jedynie kilku chwil na odpoczynek w sali pooperacyjnej.  Nie ma konieczności kilkudniowej hospitalizacji ani długiej, męczącej rekonwalescencji. W trakcie zabiegu lekarz może przerwać procedurę i zastosować odpowiednie medykamenty, jeśli konieczna okaże się większa ilość zabiegów wywołujących dyskomfort.

Bezpośrednio po zabiegu pacjentowi zakładane są specjalne pończochy kompresyjne. Ich zadaniem jest wspomaganie prawidłowego przepływu krwi w nogach oraz przyspieszenie procesu gojenia. Ucisk pomaga również zmniejszyć ryzyko powikłań i poprawia efekt leczenia. O tym, jak długo należy je nosić decyduje lekarz flebolog.

Leczenie żylaków metodą SVS – zalety

Metoda SVS łączy w sobie wysoką skuteczność leczenia z minimalną inwazyjnością. Zapewnia też szybki powrót do sprawności, dobre efekty estetyczne oraz ograniczone ryzyko powikłań. Wszystko to sprawia, że jest bezpieczną alternatywą dla tradycyjnych metod operacyjnych w terapii żylaków kończyn dolnych.

Co jeszcze?

Mała inwazyjność leczenia żylaków metodą SVS

SVS jest procedurą wewnątrznaczyniową, co oznacza, że leczenie nie wymaga klasycznego cięcia chirurgicznego ani usuwania żyły. Cewnik wprowadzany jest przez niewielkie nakłucie skóry pod kontrolą USG. Efektem tego jest minimalne uszkodzenie tkanek, mniejsze ryzyko powikłań po zabiegu i brak blizn chirurgicznych.

Leczenie żylaków metodą SVS – brak konieczności znieczulenia ogólnego

Znieczulenie miejscowe i zastosowanie ostrzyknięcia wyklucza ryzyko związane z narkozą i daje większe bezpieczeństwo dla pacjentów obciążonych chorobami współistniejącymi.

Krótki czas trwania zabiegu

Trwająca zaledwie kilkadziesiąt minut procedura ogranicza stres i obciążenie organizmu, a sam pacjent może szybko wrócić do zdrowia.

Szybki powrót do sprawności

To jedna z najważniejszych zalet metody SVS. Pacjent bezpośrednio po zabiegi wstaje z łóżka i może zacząć chodzić już tego samego dnia. Zależnie od wykonywanego zawodu powrót do codziennych zajęć znacząco się minimalizuje.

Wysoka skuteczność zamknięcia żyły

Para wodna równomiernie przekazuje energię cieplną do ściany naczynia, co powoduje to kontrolowane uszkodzenie śródbłonka i trwałe zamknięcie żyły.
Metoda jest skuteczna zarówno w przypadku większych pni żylnych, jak i niektórych bardziej krętych odcinków, gdzie inne techniki mogą być mniej efektywne.

Precyzja działania

Zabieg wykonywany jest pod kontrolą USG Doppler, co pozwala operatorowi dokładnie ocenić przebieg żyły, precyzyjnie umieścić cewnik i w pełni kontrolować całą procedurę.

Zwiększa to bezpieczeństwo i minimalizuje ryzyko uszkodzenia otaczających struktur.

Efekty estetyczne

Brak dużych nacięć i niewielkie nakłucia przekładają się na bardzo dobry efekt kosmetyczny. Siniaki i obrzęk, jeśli wystąpią, mają zwykle charakter przejściowy.

Leczenie żylaków metodą SVS – niskie ryzyko powikłań

W porównaniu z klasyczną chirurgią ryzyko rozległych krwiaków, uszkodzeń nerwów i powikłań związanych ze znieczuleniem ogólnym jest zdecydowanie mniejsze.

Leczenie żylaków metodą SVS – przeciwwskazania i możliwe powikłania po zabiegu

Każdy zabieg chirurgiczny obarczony jest pewnym ryzykiem. Stąd też przeprowadzany jest wcześniejszy wywiad anestezjologiczny i wykonywane są szczegółowe badania.

Operacja żylaków metodą SVS to procedura o wysokim profilu bezpieczeństwa. Ryzyko powikłań zależy głównie od stanu ogólnego pacjenta, zaawansowania choroby oraz czynników sprzyjających zakrzepicy. Po operacji mogą wystąpić:

• przejściowy ból i tkliwość wzdłuż zamkniętej żyły;
• siniaki i obrzęk;
• stan zapalny żyły – zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych;
• zakrzepica żył głębokich – bardzo rzadko.

Większość tych powikłań ma łagodny charakter i ustępuje samoistnie lub po leczeniu zachowawczym.

Występują jednak czynniki, które mogą zwiększać prawdopodobieństwo powikłań lub wpływać na przebieg zabiegu.

• zaawansowanie choroby żylnej,
• zaburzenia krzepnięcia krwi,
• otyłość,
• niska aktywność fizyczna,
• choroby współistniejące,
• palenie tytoniu,
• ciąża i okres połogu,
• anatomia żył.

W tych konkretnych wypadkach konieczna jest dodatkowa diagnostyka, ustalenie innego terminu zabiegu lub zmiana metody zabiegu – tutaj decyzję podejmują lekarze.

Uwaga! Wszystkie zamieszczone w artykule treści mają charakter informacyjny w żadnej mierze nie mogą być podstawą do samodzielnego stawiania diagnozy i ustalania ścieżki leczenia. Każdy etap terapii powinien być konsultowany z lekarzem specjalistą, a jego zalecenia przestrzegane.